Deze afwisselende rondwandeling met mooie uitzichten begint in het dorp Liaucous. Het pad loopt gestaag omhoog, eerst tussen eeuwenoude akkertjes op terrassen en daarna in een mooi groene omgeving. De eerste stop is het verlaten gehucht Églazines met rotswoningen die geplakt lijken tegen de rotswand op een richel hoog boven de Tarn. Na een stevig klimmetje loop je naar ruim 800 meter hoogte waar je een wonderlijke paddenstoel-rots vindt. Het volgende stuk loop je gemakkelijk door velden en bos. De afdaling is geheel anders van aard: tussen bizar gevormde rotsen kom je weer in Liaucous terug.

Mega-paddenstoel

Start

Vanaf het parkeerterrein bij het kerkhof loop je in zuidoostelijke richting. Het onverharde pad gaat over in een pad tussen muurtjes van kalksteen. Om op deze hellingen gewassen te kunnen verbouwen haalden de boeren de stenen uit de grond en vormden daarmee muurtjes. Zo ontstonden terrassen waarop landbouw wel mogelijk was. Deze kleinschalige landbouw zonder machines is nu niet meer rendabel. De natuur neemt weer bezit van de grond. Zelfs na een lange, zeer droge tijd bloeiden er in juli 2020 vele soorten bloemen.

Drie valeien

Nog geen 2 kilometer na de start loop je ter hoogte van Le Rozier. Hier komen 3 valeien bij elkaar: de Gorges du Tarn in het noorden, de Gorges de la Jonte naar het oosten en de Vallee du Tarn naar het westen richting Millau. Aan de overzijde van de Tarn zie je de Rocher du Capluc – een rots van bijna 600 meter hoogte boven Le Rozier. Ook heb je prachtig zicht op de Corniches de Méjean – de richels langs de Causse Méjean.
Over Rocher du Capluc, en een fantastisch mooie wandeling, kun je lezen in het artikel over Sentier des Corniches du Méjean op deze site.

Gorges du Tarn met aan de overkant de richels langs de Causse Méjean

Églazines uit de verte

Het pad loopt nu in een mooie groene omgeving verder, nog steeds boven de Tarn. In de verte zie je Églazines al liggen.

Ëglazines onder de rotswand

Églazines

Bij een splitsing van het pad, ongeveer 3 kilometer na de start, loop je een klein stukje rechtdoor. Je komt hier straks terug om het pad naar boven te nemen.
Je loopt langs een mooi breed stuk onder de rotswand. Meteen om het hoekje staan de overblijfselen van Églazines. Dit gehucht op ruim 600 meter hoogte is verlaten sinds 1965 toen de laatste bewoonster haar huis verliet. De rotswoningen hebben maar 3 muren en maakten gebruik van de rotswand als vierde muur. Het leven zal hier niet gemakkelijk zijn geweest. Onder het gehucht zie je de terrassen waarop de bewoners hun voedsel verbouwden. Een broodoven is nog gedeeltelijk intact. Op het kleine kerhof ligt het graf van de echtgenoot van de laatste bewoonster. Net na het laaste huis is een bron.

Églazines vanaf de overzijde van de Tarn (foto van Nerissa Smit)
Broodoven
Huizen op de richel
Uitzicht door het raam op Causse Méjean

Paddenstoel-rots

Loop een klein stukje terug naar de splitsing en neem het pad naar rechts. Het wint snel aan hoogte. Na een kleine kilometer staat op een hoogte van iets meer dan 800 meter een wonderlijk gevormde rots: het lijkt wel een paddenstoel. De steel is glad gesleten. Via een trappetje kun je op de hoed klimmen.

Stevig klimmetje door een schitterende omgeving
Rocher tabulaire – net een grote paddenstoel

Op de Causse Sauveterre

Volg het pad in noordwestelijke richting. Je loopt nu op de Causse de Sauveterre: een plateau van kalksteen. Bij de verlaten boerderij sta je op 830 meter hoogte. Je kijkt ver uit over een brede kloof in het plateau.
Op de splitsing van wat onverharde landweggetjes gaat je route rechtdoor, een pad met gele markering in. Op een warme dag is het hier heerlijk in de schaduw van de lage bomen.
Bij de volgende splitsing ben je 2,5 kilometer verwijderd van Liacous. Je steekt het landweggetje over en loopt verder over het pad in zuidwestelijke richting. Al gauw heb je weer een schitterend uitzicht.

Schitterend uitzicht

Afdalen tussen mooie rotsen

Vanaf het Ravin des Malènes daalt het pad stevig. Je loopt tussen veel torenvormige rotsen, maar omdat je onderlangs loopt, zie je vaak alleen de basis. Kijk dus niet alleen waar je je voeten neerzet – dat is overigens wel nodig- maar sta ook eens stil en kijk om je heen.
Tot nu toe liep je vooral over grijs of roze-grijs gesteente, maar nu volgt een deel met donker gesteente.

Afdaling tussen en onder rotsen

Via Ferrata

Uiteindelijk kom je onder de rotswand uit, zo rond de 650 meter. Hier is de natuur veel groener: de planten gedijen goed op het vocht dat zelfs hartje zomer uit de bergwand sijpelt.
De bergwand is een populaire Via Ferrata, een klimparcours langs de rotswand. Als je geluk hebt, zijn er net klimmers bezig. Er is een gemakkelijk parcours en een moeilijk parcours.

De rotswand boven Liaucous: net een verzameling kasteeltorentjes (foto genomen aan begin van de wandeling)

Liaucous

Het laatste stukje loop je tussen de terrassen richting het kerkhof. Als je zin hebt, kun je nog even Liaucous inlopen. We waren verrast. Het dorpje wordt nauwelijks genoemd op sites voor toeristen, maar is een wandelingetje echt wel waard.
Naast het kerkhof staat Église Saint-Sauveur. De oudste delen van de kerk zouden al uit de elfde eeuw zijn. Ooit stond er een kasteel naast de kerk, maar door de sloop van het kasteel in de zeventiende eeuw kwam de kerk los te staan. De kerk is meermalen uitgebreid en verbouwd, maar de Romaanse stijl is nog wel herkenbaar. De kerkvloer is zelfs verlaagd. Nu is het een historisch monument.
Via een trap aan de zuidzijde van de het kerk loop je verder het dorp in. De tradionele huizen zijn gebouwd in de typsische Caussenarde stijl. Hout was schaars in deze streek. Huizen werden daarom bijna volledig opgetrokken uit kalksteen: de muren van ruwe blokken en de hoekstenen en kozijnen van bewerkt stenen. Ook dakgoten werden vaak gemaakt van steen, net als de dakpannen.Je loopt over ‘calades’: weggetjes met harmonieus geordende keien. De middelste strook met richeltjes voorkwam een glijpartij. Er is ook nog een traditionele ovedekte lavoir, een wasplaats. Let eens op de vele bogen van poorten en deuren.

Eglise Saint-Sauveur in Liaucous
Straatje met huizen in typische Caussenarde stijl

Praktische zaken

Soort wandeling
Afwisselende rondwandeling gedeeltelijk in de schaduw.
Parkeren
Langs de D192 of op het parkeerterrein bij het kerkhof.
Startpunt
In Liaucous.
Vanf het parkeerterrein: je loopt over het onverharde weggetje in zuid-oostelijke richting.
Vanaf de D192 aan de oostkant van het dorp: neem het pad naar links.
Lengte
Ongeveer 9,5 kilometer.
Hoogtemeters
Ongeveer 800 hoogtemeters.
Markering
Van Liaucous tot Églazines volgt deze rondwandeling een stuk van de Grande Randonée du Causse de Sauveterre, gemarkeerd met rood-gele ‘vlaggetjes’. De rest van de wandeling is geel gemarkeerd. Op strategische plekken staan paaltjes met bestemmingen en afstanden.
Meer doen in dit gebied?
Op de overzichtspagina van Gorges du Tarn en Gorges de la Jonte vind je 6 wandelingen, een fietstocht en 2 mooie dorpen.

De bewegwijzering is prima

Combinatie wandeling naar Églazines en Saint-Marcellin

Een combinatie van deze rondwandeling met een wandeling naar onder andere het troglodietendorp Saint-Marcellin is heel goed mogelijk. Je kan dan starten vanaf de hierboven genoemde parkeerplaatsen of vanaf het parkeerterrein bij Mas de Lafon aan de D907.
Stippel verder zelf een route uit met behulp van een gedetailleerde kaart, bijvoorbeeld een IGN-kaart.
Informatie over Saint-Marcellin vind je in de beschrijving van de rondwandeling Cirque de Saint-Marcellin.

Saint-Marcellin: fort dat geplakt lijkt tegen een holte in de rotswand

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *